Wdech przez 4 sekundy, odpoczynek przez 2, a potem wypuszczenie oddechu przez 6 sekund z miękkim „Hûûû".
Oddech Hû wywodzi się z tradycji sufickiej, w której „Hû", słowo oznaczające „On" i wskazujące na Boskość, powtarza się w dhikrze, praktyce wspominania. Tutaj proponujemy go po prostu jako oddech z dźwiękiem: łagodny wdech, krótką pauzę i wydech niesiony otwartym, przestronnym „Hûûû". Możesz podejść do niego jak do praktyki duchowej albo jak do kojącego ćwiczenia głosowego; oba podejścia są na miejscu.
Oddech Hû pasuje do cichych chwil refleksji: wczesnym rankiem, przed modlitwą lub medytacją albo wieczorem, gdy chcesz się pozbierać. Wolna muzyka na ney lub muzyka sufi w tle może pogłębić atmosferę. To także łagodna opcja, jeśli podoba ci się idea oddechu z dźwiękiem, ale wolisz otwarty, przestronny ton niż brzęczenie z zamkniętymi ustami.
Oddech i dźwięk przenikają praktykę sufich: podczas spotkań dhikru imię Hû często wypowiada się rytmicznie, czasem wraz z ruchem, aby zwrócić serce ku wspominaniu. To praktyka tradycyjna i religijna; nie ma badań naukowych nad samym oddechem Hû. Z badanymi technikami łączy go wolne tempo i długi, dźwięczny wydech, dwie cechy wiązane ze spokojniejszym stanem.
Ćwicz na siedząco lub leżąco; nigdy w wodzie ani podczas jazdy. Przerwij przy zawrotach głowy.
Utrzymuj dźwięk miękki i swobodny, bez pchania z gardła. Jeśli zakręci ci się w głowie, weź kilka zwykłych oddechów, zanim będziesz kontynuować.