ความถี่โซลเฟจจิโอ
ความถี่โซลเฟจจิโอคือประเพณีการฟังที่จับคู่เสียงบางเสียงกับเจตนาบางอย่าง บันทึกเสียงสิบห้าชิ้นที่นี่เป็นเนื้อเสียงช้า ๆ เรียบง่าย สร้างขึ้นบนเสียงเหล่านั้น เลือกหนึ่งชิ้นแล้วฟังได้เลย เมื่อเลือกจะมีคำอธิบายสั้น ๆ ของแต่ละชิ้นขึ้นมา
ชื่อ "solfège" ย้อนไปถึงศตวรรษที่ 11 ถึงชื่อโน้ต (ut, re, mi, fa, sol, la) ที่กีโดแห่งอาเรซโซ (Guido d'Arezzo) ตั้งจากพยางค์แรกของแต่ละวรรคในบทสวด ส่วนชุด 396, 417, 528, 639, 741 และ 852 Hz ที่เห็นกันทางอินเทอร์เน็ตทุกวันนี้ใหม่กว่านั้นมาก แพร่หลายในทศวรรษ 1990 จากงานของโจเซฟ ปูเลโอ (Joseph Puleo) และลีโอนาร์ด ฮอโรวิตซ์ (Leonard Horowitz) เรื่องเล่าว่า "ความถี่โบราณ" จึงยังเป็นที่ถกเถียงทางประวัติศาสตร์ และการบอกตั้งแต่แรกก็ซื่อตรงกว่า
เรื่อง 432 Hz ก็คล้ายกัน ปัจจุบันวงออร์เคสตราจูนโน้ตลาที่ 440 Hz ซึ่งเป็นมาตรฐานที่ยอมรับกันในศตวรรษที่ 20 มีผู้ฟังบางคนรู้สึกว่าดนตรีที่จูนที่ 432 นุ่มกว่า นั่นเป็นความต่างของรสนิยม ไม่ใช่ผลต่อสุขภาพที่พิสูจน์แล้ว
การฟังเสียงสงบยาว ๆ อาจช่วยให้ผ่อนคลาย หายใจช้าลง และรวบรวมความสนใจได้ ซึ่งเกี่ยวกับการที่เราหยุดฟังมากกว่าตัวความถี่ของเสียง
ยังไม่มีการแสดงทางวิทยาศาสตร์ว่าความถี่มีผลพิเศษต่อเซลล์ DNA หรือโรค คำอธิบายข้างบันทึกเสียงบอกว่าประเพณีให้ความหมายอะไรกับเสียงนั้น ไม่ใช่ข้อมูลทางการแพทย์
ไม่กี่นาทีนี้ ฉันใช้ฟังอย่างเดียว ฉันปล่อยให้เสียงพาไป
เสียงดังไม่ได้ผลมากกว่า มีแต่ทำให้หูล้า
ถ้ามีเสียงดังในหู บันทึกเสียงแหลมอาจรบกวน ลองชิ้นที่ทุ้มกว่า หรือพักสักครู่
หมายเหตุ: การฝึกที่นี่มีไว้เพื่อพักและกลับมาหาตัวเอง ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ การวินิจฉัย หรือการรักษา หากมีโรคประจำตัวหรือกำลังใช้ยา ให้ยึดตามที่แพทย์บอก ถ้ารู้สึกไม่สบายระหว่างฝึก ให้หยุด